მარკ ტვენი - "ამერიკული ლიტერატურის მამა"

 
დაიბადა : 30.11.1835 წ
გარდაიცვალა : 21.04.1910 წ

სემიუელ ლენგჰორნ კლემენზი (30 ნოემბერი, 1835, ფლორიდა, მისურის შტატი -  21 აპრილი, 1910, რედინგი, კონექტიკუტის შტატი), ცნობილია მარკ ტვენის სახელით - ამერიკელი მწერალი, სატირიკოსი და იუმორისტი. ყველაზე დიდი პოპულარობა მოიპოვეს მისმა ნაწარმოებმა "ჰეკლბერი ფინის თავგადასავლები" და "ტომ სოიერის თავგადასავლები". თავისი ცხოვრების მანძილზე მეგობრობდა ამერიკის პრეზიდენტებთან, ევროპელ სამეფო ოჯახების წევრებთან, ცნობილ მხატვრებთან და მეწარმეებთან. იგი სარგებლობდა უდიდესი პოპულარობით. მისი მწვავე და მახვილგონივრული სატირა ქებას იღებდა როგორც თაყვანისმცემლებისაგან, ისევე კრიტიკოსებისაგან. ამერიკელმა მწერალმა უილიამ ფოლკნერმა ტვენს "ამერიკული ლიტერატურის მამა" უწოდა.

 უფლისწული და მათხოვარი( დააკლიკე  და  წაიკითხე)

 ბავშვებო, ეს ნაწარმოები ყველას უნდა ჰქონდეს წაკითხული.მალე ვნახავთ თეატრალურ  ვერსიას. მოემზადეთ დისკუსიისთვის.

წიგნის აღწერა:

რომანის მოქმედება 1547 წელს ხდება და ორი, ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებული წრის წარმომადგენელი, მაგრამ გარეგნულად იდენტური ბიჭის ამბავს მოგვითხრობს: ქუჩის მაწანწალა ტომკენტი და ინგლისის უფლისწული, ჰენრი VIII-ის ვაჟი – ედუარდი (მომავალში ინგლისის მეფე ედუარდ მეექვსე) შემთხვევით გაიცნობენ ერთმანეთს; ტყუპებივით მსგავსი ბიჭები ტანისამოსს გაცვლიან და ამის შემდეგ უამრავი საინტერესო და სახიფათო თავგადასავალი გადახდებათ თავს.

მარკ ტვენის გამონათქვამები:

-არაფერი არსებობს ისეთი, რაც დღეს ვერ მოხდება.

-სიბრაზე მჟავას ჰგავს, რომელსაც ყველაზე დიდი და გამოუსწორებელი ზარალის მოყენება შეუძლია.

-ჯობია ჩუმად იყო და ხალხს სულელი ეგონო, ვიდრე ილაპარაკო და მათ შენზე დადებითი წარმოდგენა დააკარგვინო.

-სიკეთე ის ენაა, რომელიც ყრუებს ესმით და რომელსაც ბრმები ხედავენ.

-თუ სიმართლეს იტყვი, ტყუილების დამახსოვრებაზე დრო აღარ დაგეხარჯება.

-ნამდვილი მეგობრები, კარგი წიგნები და სუფთა სინდისი-ესაა იდეალური ცხოვრება!!!

-სიმამაცე შიშის უარყოფაა და არა შიშის არარსებობა.

-ცნობები ჩემი სიკვდილის შესახებ მეტად გაზვიადებული იყო.

-ადამიანი არასდროსაა იმაზე გულწრფელი ვიდრე მაშინ, როდესაც ის საკუთარ ტავს მატყუარად მოიხსენიებს.

იცით თუ არა?

 

* დედამიწაზე 375 ათასი სახეობის მცენარე ხარობს. მათ შორის ყვავილოვანი 250 ათასია.
* ერთი ხე წელიწადში იმდენ ნახშირორჟანგს შთანთქავს, რამდენსაც გამოყოფს ავტომობილი რამდენიმე ათასი კილომეტრის გავლისას.
* ერთი ხე წელიწადში გამოყოფს 120 კილოგრამ ჟანგბადს, რაც საკმარისია წლის განმავლობაში სამი ადამიანის ნორმალური სუნთქვისთვის.
* ხეები საკვების 10%-ს ნიადაგიდან იღებენ, დანარჩენს კი ატმოსფეროდან.
* საშუალო ზომის ხისგან შესაძლებელია 170 ათასი ფანქრის დამზადება.
* მეხი ყველაზე ხშირად ეცემა მუხას, ფიჭვსა და ნაძვს, თითქმის არასოდეს - თხილს და ალვის ხეს.

დეკორატიული  ხე  ბონსაი, ჩინური ბუნების საოცრება.

მხოლოდ კოლექციონერებს აქვთ ბევრი სახეობის ბონსაი.ბონსაის ხეები ათასობით დოლარი ღირს მას ასე იოლად ხელს ვერ მივაწვდენთ.ძალიან ორიგინალურია და განსხვავებული. მისი სილამაზით ყველა იხიბლება.

ჩვენი ერის საგანძური

უფლისციხე — კლდეში ნაკვეთი ქალაქი, კავკასიის ერთ-ერთი უძველესი დასახლება და საქალაქო ცენტრი. მდებარეობს ქ. გორის აღმოსავლეთით მე-10 კმ-ზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირას.
წერილობით წყაროებში პირველად VII საუკუნეში იხსენიება. უფლისციხესა და მის შემოგარენში დაცულია არქეოლოგიურ და ხუროთმოძღვრულ ძეგლთა ჯგუფი, რომელთაგან უძველესი ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისაა და მტკვარ-არაქსის კულტურის წრეს განეკუთვნება (ნამოსახლარები ლაშეთხევში, გუდაბერტყაზე, გორთან). შუა ბრინჯაოს ხანის მიწურულისაა ყათლანიხევის გორასამოსახლოს ქვედა ფენა.
გვიანდელი ბრინჯაოს ადრეულ საფეხურზე უნდა იყოს ათვისებული ქვიშაქვების მასივი. ძველი წელთაღრიცხვით I ათასწლეულის I ნახევრიდან იქმნებოდა უფლისციხის ხუროთმოძღვრული კომპლექსი, რომლის ძირითადი ნაწილი უმთავრესად გამოკვეთილია ადრინდელი ანტიკური (ძველი წელთაღრიცხვით VI-IV საუკუნეები) ხანაში. გვხვდება შუა საუკუნის კლდეში ნაკვეთი კომპლექსი. შედარებით უკეთაა დაცული შიდა ქალაქი (ფართობი 4 ჰა), რომელიც მთელი ძეგლის კომპოზიციურ ცენტრს წარმოადგენს. შიდა ქალაქი დასავლეთი და სამხრეთი მხრიდან ბუნებრივადაა დაცული. აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი მხრიდან კი იცავდა კლდეში გაჭრილი დიდი თხრილი, რომელსაც შიდა მხარეს ოთხკუთხაკოშკებიანი განიერი კედელი მიუყვებოდა (შემორჩენილია კლდეში ნაკვეთი ფოსოები).
საფორტიფიკაციო კედლების ქვედა ნაწილი ნაგები ყოფილა კიდეებშემოთლილი (რუსტებიანი) ქვათლილებით, ხოლო ზედა — ალიზის აგურით. სამხრეთ მხარეს მდინარე მტკვარზე ეშვებოდა კლდეში გაჭრილი დიდი გვირაბი. იქვე, სამხრეთ უბანში, გაკეთებული იყო შიდა ქალაქის მთავარი შესასვლელები, მ.შ. მცირე კლდეკარი. შიდა ქალაქი დასერილია კლდეში ნაკვეთი ქუჩების ქსლით, მათგან ერთი მაგისტრალურია, ხოლო დანარჩენი — გვერდითი. გამოქვაბულები განლაგებულია ცალკე ჯგუფებად, ზოგი ერთმანეთთან დაკავშირებულია ფართო გასასვლელებით. ქალაქის ზემო ნაწილში განლაგებული დარბაზების კომპლექსიდან აღსანიშნავია კლდეში ნაკვეთი დიდი დარბაზი, რომლის ნახევარწრიული კამარა დამუშავებულია კლდეშივე ნაკვეთი რვაკუთხა კესონებით.

 სამთავისის ტაძარი

გადმოცემის მიხედვით, სამთავისის ტაძარი თბილისის სიონის, წილკნის, ერთაწმინდისა და მეტეხის ტაძრებთან ერთად აუგია ვახტანგ გორგასალს,ქართლ-იმერეთის სინოდის კანტორის საქმეების მიხედვით სამთავისის ძველი ეკლესიის აშენების თარიღია 472 წელი. იმდროინდელი ნაგებობებიდან აღარაფერია შემორჩენილი. X-XI საუკუნეებში სამთავისში აშენდა შედარებით მცირე ზომის ტაძარი. ამ ტაძრის შესახებ წერილობით წყაროებში მნიშვნელოვანი ცნობა არ არის შემონახული. იგი მხოლოდ გვიანდელი ხანის სიგელ-გუჯრებშია გაკვრით ნახსენები. სამთავისის ტაძრის აგების ზუსტ თარიღსა და ამშენებლის ვინაობას გვაუწყებს დასავლეთის კარის ზემოთ, აყვავებული ჯვრის რელიეფური გამოსახულების თავზე ამოკვეთილი სამსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერა,

ამ წარწერებით ირკვევა, რომ სამთავისის ტაძარი აუგია სამთავნელ ეპისკოპოსს ილარიონ ვაჩეს ძე ყანჩაელს 1030 წლს. მასვე 1050 წელს აუშენებია კათედრალისათვის განკუთვნილი მარანი და საწნახელი. გარდა XI საუკუნის წარწერებისა, სამთავისის ტაძრის ფასადებზე შემორჩენილია შედარებით გვიანდელი ხანის ეპიგრაფიკული ძეგლები, რომლებიც მნიშვნელოვან ცნობებს გვაწვდიან ტაძრის ისტორიაზე. დასავლეთის ფასადზე, კარს ზემოთ შვიდსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა, რომლის თანახმად საქართველოს მეფის გიორგი III–ის მეფობის დროს იოანე სამთავნელს ტაძრისთვის მიუდგამს კარიბჭე. მემატიანის ცნობით, XII საუკუნის II ნახევრიდან XIII საუკუნის დასაწყისამდე სამთავისი ჯერ ქართლის კათალიკოს მიქაელს ეკავა, ხოლო შემდეგ მწიგნობართუხუცესის ანტონ ეპისკოპოსის სამფლობელო იყო. XIV საუკუნის I ნახევრიდან, გიორგი ბრწყინვალის მეფობის დროს, სამთავისი ზევდგენიძე-ამილახვრებს ებოძათ. XV საუკუნეშიძეგლი ძლიერ დაზიანდა: ჩამოინგრა გუმბათი, დასავლეთის კარი, თაღები, გუმბათქვეშა პილონი და მთლიანად ფასადები. XV საუკუნის ბოლოსა და XVI საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივმა ფეოდალების ამილახვრების აღზევების შემდეგშესაძლებელი გახდა ტაძრის ”მეორედ” აშენება-განახლება. ტაძრის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილი წარწერების თანახმად ძეგლი მეორედ აუშენებიათ გაიანე და სიაოშ ამილახვრებს; გაიანე ქართლ-იმერეთის მეფის ბაგრატ IV-ის დაა, ამირინდო ზევდგენიძე-ამილახვრის მეუღლე, სიაოში - მათი ვაჟიშვილი. თავიდან აშენდა ტაძრის ჩრდილოეთ-დასავლეთის ბურჯი, გუმბათი და დასავლეთის კედელი, სადაც ჩატანებულია სამშენებლო წარწერა. ტაძრის ინტერიერში, აფსიდის კონქსა და გუმბათქვეშა აღმოსავლეთის ბურჯებზე შემორჩენილ წარწერებში გადმოცემულია ტაძრის მოხატულობის განახლებისა და ხელახლა მოხატვის ამბავი. ამ წაწერის მიხედვით, ტაძრის მოხატვის კტიტორები ყოფილან - გივი ამილახვარი ამისი მეუღლე თამარი, ხოლო შემსრულებელი - მელიტონ სამთავნელი. ეს სამუშაოები შეუსრულებიათ 1679 წელს. 1847 წელს ძეგლზე სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაატარა არქიტექტურულმა რიპარდმა.
ძეგლი გამოირჩევა პროპორციათა ჰარმონიულობით, ვირტუოზულად შესრულებული მორთულობით. მას ახასიათებს ზოგი თავისებურება, რომელიც საფუძვლად დაედო ქართულ ხუროთმოძღვრების შემდგომ განვითარებას. აღმოსავლეთის ფასადის დამუშავება, რომელსაც კვლავინდებურად ხუთთაღოვანი სისტემა უდევს საფუძვლად, ქმნის რთულ დეკორატიულ კომპოზიციას. საკურთხევლის მთავარი სარკმლის თავზე გაჩნდა უზარმაზარი მოჩუქურთმებული ჯვარი, სარკმლის ქვეშ კუთხით დაყენებული, ჩუქურთმით შევსებული ორი კვადრატი. სამთავისის აღმოსავლეთის ფასადის დეკორატიულ დამუშავების გავლენას დიდხანს განიცდიდა ქართული ხუროთმოძღვრება. მან განსაკუთრებით იჩინა თავი XII საუკუნის II ნახევარში.
 http://ka.wikipedia.org/

ხელოვნების გაკვეთილი

               პუანტილიზმი - წერტილებით შექმნილი მხატვრობა
      მოდით ერთად ვეწვიოთ პარიზში ცნობილ ორსეს მუზეუმს. დავათვალიეროთ და გავეცნოთ ფრანგულ ფერწერას.
ჟორჟ სერას არაჩვეულებრივად შესრულებული ხელოვნების ნიმუში "აღლუმი"!
მოდი ერთ რამეს შემოგთავაზებ: ზედმიწევნით დაუკვირდი რომელიმე გამოსახულებას

აღმოაჩინე წერტილებისგან შექმნილი პერსონაჟი?...მოზაიკას ჰგავს... საინტერესოა არა?
მართალია, ეს არის ფრანგული ფერწერის ერთ-ერთი მიმდინარეობა პუანტილიზმი. მიმდინარეობის დასახელება მოდის ფრანგული სიტყვიდან "point"   –"წერტილი".

რა თქმა უნდა, ასეთი სტილით ხატვა ძალიან დამღლელი და შრომატევადი უნდა ყოფილიყო. მაშ, რატომ ირჩევდნენ მხატვრები ასეთ სტილს? რა იყო მიზეზი?

ჟორ სერა არის მხატვრობის ამ ჟანრის პირველი წამომადგენელი და აღნიშნავს, რომ ამ სტილით დახატული და შექმნილი შედევრები უფრო ბუნებრივია და "ნამდვილთან" მეტად მიახლოვებულია, ვინაიდან ბუნებრივი მხოლო სამი ფერი არსებობს: ლურჯი, ვარდისფერი და ყვითელი. დანარჩენი კი ამ ფერების სხვა ფერებთან შერევით მიიღება. მაშინ რატომ არ შეიძლება, რომ სხვადასხვა ფერის წერტილები დავიტანოთ ტილოზე და ისე შევქმნათ ნახატი? ეს აზრი ედო საფუძვლად პუანტილიზმის ჩამოყალიბებას. მაგალითად მწვანე მიიღება: ლურჯ ფერს დამატებული ყვითლით.

აღსანიშნავია ისიც, რომ იმ ეპოქაში, ანუ მე-19 საუკუნეში თავდაპირველად ხალხმა არ მიიღო ეს ახალი მიმდინარეობა და უპირატესობას მაინც კვლავ ტრადიციულ ფერწერას ანიჭებდა, რადგან მათთვის ხატვის ტექნიკას ჰქონდა მნიშვნელობა. კრიტიკოსებიც ძალიან ცინიკურად იყვნენ განწყობილნი ამ ახალი მიმდინარეობის მიმართ. მათთვის განსაკუთრებულად შოკისმომგვრელი იყო გეომეტრიული ფიგურების და წერტილების გამოყენება და მისი საშუალებით ფერწერული ტილოების შექმნა.
დაათვალიერეთ სერას კიდევ რამოდენიმე ნამუშევარი.

"ცირკი" 1890-1891

"კვირას ნაშუადღევს კუნძულ გრან ჟატზე" 1884-1886

"ბანაობა ანიერში" 1883-1884
( http://www.visaubrotfrangulad.ge/)

ეს უნდა იცოდე...

ბავშვებისა და მოზარდების ინტერნეტ უსაფრთხოება
არასოდეს:

  გასცე პერსონალური ინფორმაცია სხვადასხვა ვებ-გვერდებზე დარეგისტრირებისას -ტელეფონის ნომრები, შენი სკოლისა და სახლის მისამართები, მშობლების სამუშაო ადგილი, ელექტრონული ფოსტის მისამართი.

   დათანხმდე შეხვედრაზე ონლაინ გაცნობილ ადამიანს მანამ, სანამ ამის შესახებ მშობელს ან შენთვის სანდო უფროს ადამიანს არ გააგებინებ. თუ მაინც გადაწყვეტ ონლაინ გაცნობილ ადამიანთან შეხვედრას, ეს მხოლოდ საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში უფროსი ადამიანის მეთვალყურეობის ქვეშ უნდა მოხდეს.

  დადო ინტერნეტში შენი ან შენი მეგობრების გამომწვევი ფოტოები. ეს მხოლოდ “ინტერნეტმოძალადეების” ყურადღებას მიიპყრობს.

  უპასუხო მესიჯებს, რომლებიც შეურაცხმყოფელია ან დისკომფორტს გიქმნის. ეს შენი ბრალი არ არის. მაშინვე მოუყევი ამის
შესახებ მშობლებს ან სანდო უფროს ადამიანს, რათა მათ აღნიშნულის შესახებ სერვის პროვაიდერთან დაკავშირება შეძლონ.

 არავის უთხრა ინტერნეტის კოდური სიტყვა (“პაროლი”) შენი მშობლების გარდა

ეს საინტერესოა

მუზეუმი (Museion)
"მუზათა ტაძარი"
დაწესებულება, რომელშიც ხდება ხელოვნების ნაწარმოებთა შეგროვება, დაკომპლექტება, შენახვა, შესწავლა, ექსპონირება და პოპულარიზაცია. მხატვრული მუზეუმების კოლექციები უფრო ხშირად შედგენილია სახვითი ხელოვნების ნაწარმოებებისაგან (ფერწერა, გრაფიკა, ქანდაკება, დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნება). ცნებას «კოლექციონერობა» სათავე რომაელმა ორატორმა მარკ ციცერონმა დაუდო ორი ათასზე მეტი წლის წინ. თავის ერთ-ერთ ცნობილ გამოსვლაში ცალკეულ საგანთა შეგროვებას ერთ მთლიანობად მან «კოლექცია» უწოდა. თავად ციცერონს, როგორც ცნობილია, ჰქონდა ხელნაწერებისა და ხელოვნების ნაწარმოებთა მდიდარი კოლექცია, მაგრამ კოლექციონერობა, მის სახელწოდებასთან შედარებით, გაცილებით ადრე ჩაისახა. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მეცნიერებმა აღმოაჩინეს სხვადასხვა საგნების «კოლექციები». პირველი, ვინც განსაზღვრა მუზეუმის მხატვრული მნიშვნელობა, იყო ფრანგი მხატვარი ჟაკ ლუი დავიდი, რომელმაც კონვენტის წევრთა წინაშე გამოსვლისას აღნიშნა მუზეუმის უდიდესი აღმზრდელობითი დანიშნულება. სადღეისოდ არსებულ უძველეს მხატვრულ მუზეუმთა ისტორია იწყება XV-XVI სს.-დან (ვატიკანის, უფიცის, ლუვრის, პრადოს მუზეუმები, დრეზდენის სურათების გალერეა). ძირითადად კი, მსოფლიოს უდიდეს მუზეუმთა ფორმირება დასრულდა XIX ს-ში, როდესაც ხალხისათვის მისაწვდომი გახდა მონარქთა კოლექციები და, ამასთან ერთად, მოხდა გაცნობიერება იმისა, თუ როგორი მნიშვნელოვანი საზოგადოებრივ-აღმზრდელობითი როლის შესრულება შეუძლიათ მათ (მაგ., ლუვრი მხატვრულ მუზეუმად ჩამოყალიბდა 1791 წ., პრადო - 1819 წ., ერმიტაჟი - 1852 წ. და ა.შ.). ზოგიერთი მხატვრული მუზეუმი თავიდანვე დაარსდა როგორც ყველასათვის მისაწვდომი, მაგ., ბრიტანული მუზეუმი (1753 წ.), ლონდონის ნაციონალური გალერეა (1824 წ.), ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენ-მუზეუმი (1872 წ.), ტრეტიაკოვის გალერეა (1892 წ.). ზოგიერთი მუზეუმი განთავსებულია ისტორიულ ნაგებობებში (მაგ., ვერსალის სასახლე, პეტროდვორეცი), არსებობს არქიტექტურის მუზეუმები ღია ცის ქვეშ (გიზაში - ძველი ეგვიპტის პირამიდებისა და ტაძრების კომპლექსი, ათენის აკროპოლისი, რომის ფორუმები და ა.შ.). გარდა მსოფლიოს უდიდესი მუზეუმებისა, კომპლექსური უნივერსალური კოლექციებით (ლუვრი, ერმიტაჟი) თითქმის ყველა ქვეყანაში არსებობს ნაციონალური და თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმები. მუზეუმების სპეციალიზაცია შეიძლება იყოს ძალიან ვიწროც (ხალხური შემოქმედების, თეატრალური, მუსიკალური, მიძღვნილი ერთი ხელოვანის შემოქმედებისადმი და ა.შ. მაგ., დელაკრუას, როდენის მუზეუმები პარიზში და სხვ.). სახვითი ხელოვნების პირველი მუზეუმი საქართველოში - ეროვნული გალერეა - გაიხსნა 1920 წელს, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი კი - 1933 წელს.
(Source: ხელოვნების ენციკლოპედიური ლექსიკონი.
 
    ლუვრის მუზეუმი(პარიზი) - უდიდესი და ყველაზე განთქმული მუზეუმია მსოფლიოში.
 
     ეგვიპტეს ნაციონალური მუზეუმი მდებარეობს კაირში.

   მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი –  მსოფლიოს უდიდესი და ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ხელოვნების მუზეუმთაგანია, მდებარეობს მანჰეტენზე ცენტრალური პარკის დასავლეთ კუთხეში, ნიუ-იორკი, აშშ. მასში შუასაუკუნეების ხელოვნებაა განთავსებული. მუზეუმი  1872 წლის 20 თებერვალს გაიხნა.

    ეს გახლავთ ადამიანის სხეულის მუზეუმი რომელიც მდებარეობს ჰოლანდიაში.

    ერმიტაჟის მუზეუმი ერთერთი ყველაზე დიდი,ძველი და გამორჩეული მუზეუმია მსოფლიო მუზეუმებს შორის.იგი მდებარეობს  რუსეთში,პეტერბურგში. მუზეუმი შედგება 6 ძირითადი შენობისგან,რომელთაგანაც მთავარი ზამთრის სასახლეა.ზამთრის სასახლე თავის დროზე რუსეთის მეფეთა რეზიდენიცა იყო.ერმიტაჟის კოლექციაში უამრავი ექსპონატია,მათ შორის მიქელანჯელოს, ლეონარდოს, რუბენსის, ვან-დეიკის, რემბრანდტის,გოგენის,პიკასოს,მონეს,სეზანის და სხვა

საქართველოს ეროვნული გალერეა

          ბავშვებო,ამ კვირას მივდივართ საქართველოს ეროვნულ  გალერეაში.
 ეროვნული გალერეის არსებობის ისტორია თითქმის საუკუნეს ითვლის. მისი დაარსება ცნობილი ქართველი საზოგადო მოღვაწისა და მხატვრის დიმიტრი შევარდნაძის სახელს უკავშირდება. ეს ღირსშესანიშნავი მოვლენა 1920 წლით თარიღდება. ამ დროიდან ეროვნული გალერეა ქართული სახვითი ხელოვნების განვითარების საქმეს ემსახურება. 
დღეს გალერეა ეროვნული მუზეუმის ერთ-ერთი ცენტრალური საგამოფენო სივრცეა, სადაც შეგიძლიათ ნახოთ  დროებითი ექსპოზიცია "ქართული სახვითი ხელოვნების შედევრები, XX საუკუნის I ნახევარი".