ექსკურსია მცხეთაში

15.05.2016

შიომღვიმე

სვეტიცხოველი - არქეოლოგიური მუზეუმი - ჯვარი

ექსკურსია ქუთაისში

 ჩატარების თარიღი: 17.06.15
 მიზანი: მოსწავლეების კულტურული და ესთეტიკური განვითარება, თვალსაწიერის გაფართოება, თამამშრომლობა.
ექსკურსიის მნიშვნელობა: ექსკურსია საინტერესო და საგანმანათლებლო ღირებულებების მატარებელია. ექსკურსია იყო წინასწარ დაგეგმილი და მშობლები აქტიურად იყვნენ ჩაბმული წინასაექსკურსიო მზადებაში. ღონისძიება მნიშვნელოვანი იყო თითოეული მოსწავლისათვის,  რადგან მათ მოინახულეს ღირსშესანიშნავი ადგილაბი და გაეცვნენ საკუთარი ერის კულტურას.

  პრომეთეს მღვიმეში  გვანცა აფაქიძის მიერ გადაღებული და დამუშავებული ფოტოები.

"პრომეთეს მღვიმე" გვანცას გადაღებული ფოტოები
ექსკურსია 8-ბ კლასი 76-ე საჯარო სკოლა
Posted by Xatuna Karkarashvili on 22 Июнь 2015 г.

საგანმანათლებლო პროგრამაში მონაწილეობა...

ჩვენი კლასი ჩაერთო საგანმანათლებლო პროგრამაში, რომელიც შემოგვთავაზა საქართველოს ეროვნული მუზეუმის  საგანმანათლებლო ცენტრმა,მივიღეთ მონაწილეობა პროექტში
            "როგორ დავიცვათ და გავუფრთხილდეთ ხელნაწერ და ნაბეჭდ წიგნებს"
   პროგრამა ითვალისწინებს საინტერესო აქტივობებს და ინფორმაციულ მასალის მიწოდებას,

მიზანი: სამწიგნობრო ხელოვნების შესწავლა.ხელნაწერ და ნაბეჭდ წიგნების მოპყრობის  წესების  შესწავლა, დაზიანებული წიგნების განახლების უნარ-ჩვევების გამომუშავება,

რეზიუმე: მოსწავლეებმა პრეზენტაციის  და ლექციის სახით  მოისმინეს და შეისწავლეს სამწიგნობრო ხელოვნების  დიდი და საინტერესო ისტორია, გაეცნენ  ჩვენამდე მოღწეულ უძველეს წერილობით ძეგლებს, რომელიც  თარიღდება V-VI სს. იყო  განხილული მრავალი საკითხები: როგორ მოვეპყროთ ხელნაწერ და ნაბეჭდ წიგნებს, როგორ განვაახლოთ დაზიანებული წიგნები, როგორ მოვათავსოთ თაროზე და რა პირობები შევუქმნათ, როგორ ვითარდებოდა კოდექსის ფორმირების პროცესი, საწერი მასალის რაობა, მათი დამზადების და გამოყენების წესები. მოსწავლეებმა შეისწავლეს პაპირუსის, ეტრატის, ქაღალდის  და  მელნის დამზადების ისტორია და შედგენილობა, ქართულ წერილობით ძეგლებში  არსებული მონაცემები  და შესაბამისი ტექნოლოგია.
 ამ პროგრამაში მონაწილეობამ გაუღვივა მოსწავლეებს ინტერესი ქართული დამწერლობის მიმართ, მოსწალლეებს გამოუმუშავდათ წიგნის მიმართ მოპყრობის უნარ-ჩვევები. საგანმანათლებლო  პროგრამაში აქტიურად ჩართვა  და მონაწილეობისათვის  კლასი დაჯილდოვდა  დიპლომით.

ექსკურსია შავნაბადას მონასტერში

ჩატარების თარიღი: 18.10.2014
მიზანი:მოსწავლეების კულტურულიდა  ესთეტიკური განვითარება, თანამშრომლობა,
თვალსაწიერის გაფართოება. სასწავლო პროცესის გახალისება.

ექსკურსიის მნიშვნელობა: სასკოლო ექსკურსიებს უმნიშვნელოვანესი როლი აქვს სკოლის კლასგარეშე განათლებისას. სასკოლო ექსკურსიებზე მოსწავლეებს არა მარტო ნასწავლის შესახებ ბუნებრივ გარემოში განცდის შესაძლებლობა აქვთ, არამედ აქ მათ მნიშვნელოვანი სოციალური და თვითმართვის ჩვევებიც უვითარდებათ. მოსწავლეები სასკოლო ექსკურსიებზე არა მარტო სწავლობენ ერთად, არამედ ერთად ისვენებენ. მნიშვნელოვანია, რომ ექსკურსია წინასწარ იყოს დაგეგმილი.  ექსკურსია მაქსიმალურად საინტერესო და საგანმანათლებლო ღირებულების მატარებელია.

ექსკურსია შავნაბადას მონასტერში on PhotoPeach

რეზიუმე: მოსწავლეები მოუთმენლად ელოდებოდნენ ამ დღეს...ეს იყო კიდევ ერთი ლამაზი, დაუვიწყარი დღე ჩვენი კლასის ცხოვრებაში...შემოდგომის მზიანი დილა გათენდა...გავემგზავრეთ სასწავლო ექსკურსიაზე...შავნაბადა – წმინდა

გიორგის სახელობის მონასტერი სამხრეთაღმოსავლეთ საქართველოში, თბილისიდან 30 კმ-ში.დაარსდა წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიასთან 1992 წელს, საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით... წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა შავნაბადას წმინდა გიორგის მამათა მონასტერმა. მოსწავლეებმა მოინახულეს და მოილოცეს წმინდა გიორგის მონასტერი, დალაშქრეს შავნაბადას მთა. დიდხანს გავჩერდით მონასტრის მთაზე, ბავშვებმა თამაშით და ერთმანეთის სიყვარულით გული იჯერეს. საღამო ხანს დავანთეთ კოცონი, მოვაწყეთ პოეზიის საღამო...მოსწავლეებმა ისაუბრეს ექსკურსიის მნიშვნელობაზე და გამოხატეს საკუთარი აზრი, შთაბეჭდილებები.კმაყოფილნი და ერთი ბედნიერი დღით დამტკბარნი გვიან დავბრუნდით სახლში იმ იმედით, რომ მომავალში გავაგრძელებთ ქართული კულტურის და ღირშესანიშნაობების მონახულებას. ერთად ვიმოგზაურებთ და უკეთ გავიცნობთ ჩვენ პატარა საქართველოს.

ექსკურსია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში

 თარიღი:  18.11.2014წ.
მიზანი: მოსწავლეების შემეცნებითი,  კულტურული  და შინაგანი  სამყაროს
განვითარება, მოსწავლეთა დაინტერესება საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობით, მუზეუმში დაცული ეროვნული საგანძურის დათვალიერება.
რეზიუმე:
მოსწავლეებმა მოინახულეს არქეოლოგიურ საგანძურში დაცული საქართველოს კუთხეებში აღმოჩენილი და სხვადასხვა დროით დათარიღებული ქართული ოქრომჭედლობის უძველესი ნიმუშები: ოქროს ლომის ქანდაკება, თრიალეთის ოქროს თასი, ვერცხლის სარწყული, დიადემები,  სამაჯურები, სასაფეთქლეები, ბეჭდები, საყურეები, სამოსის საკინძეები, ბერძნული წარმომავლობის ჭურჭელი, ირანული წარმომავლობის საწოლის ჭედური ფეხები და სხვ. მოსწავლეები გაეცვნენ აგრეთვე ოქროს მოპოვების ქართულ ტრადიციებს, გაეცვნენ ცვარას ტექნიკას. შემდეგ გაეცნენ საქართველოს ოკუპაციის დროინდელი არტეფაქტებს,  ნახეს დოკუმენტური, ფოტო-ვიდეო და საარქივო მასალები. ექსკურსიის  მსვლელობისას მოსწავლეებმა  დაათვალიერეს  ქართული ტრადიციული ჩაცმულობის ნიმუშები.
   ღონისძიება მნიშვნელოვანი იყო თითოეული მოსწავლისათვის, რადგან გაეცვნენ საკუთარი ქვეყნის კულტურას. ექსკურსიის შედეგად გაიზარდა მოსწავლეების ინტერესი არქეოლოგიის მიმართ და აუმაღლდათ შინაგანი მოტივაცია საქართველოს ისტორიის შესწავლაში.

ექსკურსია: მწვანე მონასტერი, ტიმოთეს უბანი. ბორჯომის ხეობა...

8 ივნისი... ჩატარდა სასწავლო ექსკურსია: ბორჯომი, ტიმოთეს უბანი,მწვანე მონასტერი. ძალიან საინტერესო და შემეცნებითად  დატვირთული  ექსკურსია  გამოვიდა. მოვინახულეთ  და  დავათვალიერეთ ისტორიული და რელიგიურ-კულტურული ნაგებობები. კიდევ ერთხელ შევეხეთ ჩვენი ერის საგანძურს...

მივდივართ ხელოვნების მუზეუმში

ბავშვებო,უნდა იცოდეთ რომ
მუზეუმის შენობა პუშკინის ქუჩის თავში მდებარეობს და მთავარი ფასადი თავისუფლების მოედნისკენაა მიმართული. ნაგებობა ქართველ მეცენატსა და მეწარმეს იაკობ ზუბალაშვილს ეკუთვნოდა, ხოლო 1840-იანი წლებიდან მასში მართლმადიდებლური სასულიერო სემინარია ამოქმედდა. 1952 წლიდან შენობაში საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი განთავსდა. შენობის ავტორია იტალიელი არქიტექტორი ჯუზეპე ბერნარდაჩი. ნახევარწრიულ თაღედს დაყრდნობილი, გიგანტური ორდერით მორთული პორტიკით შემკული ნაგებობა გვიანი კლასიციზმის უმნიშვნელოვანესი ძეგლია თბილისში. ისტორიკოსების ცნობით გვიანშუასაუკუნეებში შენობის ადგილას ლევან მეფის დიდი 80 ოთახიანი ქარვასლა იდგა, რომელიც 1724 წლის შემოსევისას დაიწვა.
მუზეუმის კოლექციის ოქროს ფონდში დაცულია ქართული ხელოვნების უნიკალური ნიმუშები: შუა საუკუნეების დროინდელი ხატები, მათ შორის სასწაულმომქმედი ანჩისხატი და თამარის ეპოქის შედევრი ხახულის კარედი. უმდიდრესია მუზეუმში დაცული ტიხრული მინანქრის კოლექცია. ექსპოზიცია ასევე მოიცავს ქართველ მხატვართა დაზგური ფერწერისა და კამერული ქანდაკების უმნიშვნელოვანეს ნიმუშებს. მათ შორის XX საუკუნის დასაწყისის გენიალური ქართველი თვითნასწავლი მხატვრის ნიკო ფიროსმანის ნაწარმოებთა ყველაზე სრულყოფილ კოლექციას. მუზეუმი ასევე მდიდარია დასავლეთ ევროპისა ხელოვნების ნიმუშებით. მათ შორისაა რენესანსის პერიოდის მხატვრის ლუკას  კრანახის ფერწერული ტილო. მუზეუმის აღმოსავლური კოლექცია მდიდარია უნიკალური ხალიჩებითა და ნაქარგობით.

ჩვენი ერის საგანძური

უფლისციხე — კლდეში ნაკვეთი ქალაქი, კავკასიის ერთ-ერთი უძველესი დასახლება და საქალაქო ცენტრი. მდებარეობს ქ. გორის აღმოსავლეთით მე-10 კმ-ზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირას.
წერილობით წყაროებში პირველად VII საუკუნეში იხსენიება. უფლისციხესა და მის შემოგარენში დაცულია არქეოლოგიურ და ხუროთმოძღვრულ ძეგლთა ჯგუფი, რომელთაგან უძველესი ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისაა და მტკვარ-არაქსის კულტურის წრეს განეკუთვნება (ნამოსახლარები ლაშეთხევში, გუდაბერტყაზე, გორთან). შუა ბრინჯაოს ხანის მიწურულისაა ყათლანიხევის გორასამოსახლოს ქვედა ფენა.
გვიანდელი ბრინჯაოს ადრეულ საფეხურზე უნდა იყოს ათვისებული ქვიშაქვების მასივი. ძველი წელთაღრიცხვით I ათასწლეულის I ნახევრიდან იქმნებოდა უფლისციხის ხუროთმოძღვრული კომპლექსი, რომლის ძირითადი ნაწილი უმთავრესად გამოკვეთილია ადრინდელი ანტიკური (ძველი წელთაღრიცხვით VI-IV საუკუნეები) ხანაში. გვხვდება შუა საუკუნის კლდეში ნაკვეთი კომპლექსი. შედარებით უკეთაა დაცული შიდა ქალაქი (ფართობი 4 ჰა), რომელიც მთელი ძეგლის კომპოზიციურ ცენტრს წარმოადგენს. შიდა ქალაქი დასავლეთი და სამხრეთი მხრიდან ბუნებრივადაა დაცული. აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი მხრიდან კი იცავდა კლდეში გაჭრილი დიდი თხრილი, რომელსაც შიდა მხარეს ოთხკუთხაკოშკებიანი განიერი კედელი მიუყვებოდა (შემორჩენილია კლდეში ნაკვეთი ფოსოები).
საფორტიფიკაციო კედლების ქვედა ნაწილი ნაგები ყოფილა კიდეებშემოთლილი (რუსტებიანი) ქვათლილებით, ხოლო ზედა — ალიზის აგურით. სამხრეთ მხარეს მდინარე მტკვარზე ეშვებოდა კლდეში გაჭრილი დიდი გვირაბი. იქვე, სამხრეთ უბანში, გაკეთებული იყო შიდა ქალაქის მთავარი შესასვლელები, მ.შ. მცირე კლდეკარი. შიდა ქალაქი დასერილია კლდეში ნაკვეთი ქუჩების ქსლით, მათგან ერთი მაგისტრალურია, ხოლო დანარჩენი — გვერდითი. გამოქვაბულები განლაგებულია ცალკე ჯგუფებად, ზოგი ერთმანეთთან დაკავშირებულია ფართო გასასვლელებით. ქალაქის ზემო ნაწილში განლაგებული დარბაზების კომპლექსიდან აღსანიშნავია კლდეში ნაკვეთი დიდი დარბაზი, რომლის ნახევარწრიული კამარა დამუშავებულია კლდეშივე ნაკვეთი რვაკუთხა კესონებით.

 სამთავისის ტაძარი

გადმოცემის მიხედვით, სამთავისის ტაძარი თბილისის სიონის, წილკნის, ერთაწმინდისა და მეტეხის ტაძრებთან ერთად აუგია ვახტანგ გორგასალს,ქართლ-იმერეთის სინოდის კანტორის საქმეების მიხედვით სამთავისის ძველი ეკლესიის აშენების თარიღია 472 წელი. იმდროინდელი ნაგებობებიდან აღარაფერია შემორჩენილი. X-XI საუკუნეებში სამთავისში აშენდა შედარებით მცირე ზომის ტაძარი. ამ ტაძრის შესახებ წერილობით წყაროებში მნიშვნელოვანი ცნობა არ არის შემონახული. იგი მხოლოდ გვიანდელი ხანის სიგელ-გუჯრებშია გაკვრით ნახსენები. სამთავისის ტაძრის აგების ზუსტ თარიღსა და ამშენებლის ვინაობას გვაუწყებს დასავლეთის კარის ზემოთ, აყვავებული ჯვრის რელიეფური გამოსახულების თავზე ამოკვეთილი სამსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერა,

ამ წარწერებით ირკვევა, რომ სამთავისის ტაძარი აუგია სამთავნელ ეპისკოპოსს ილარიონ ვაჩეს ძე ყანჩაელს 1030 წლს. მასვე 1050 წელს აუშენებია კათედრალისათვის განკუთვნილი მარანი და საწნახელი. გარდა XI საუკუნის წარწერებისა, სამთავისის ტაძრის ფასადებზე შემორჩენილია შედარებით გვიანდელი ხანის ეპიგრაფიკული ძეგლები, რომლებიც მნიშვნელოვან ცნობებს გვაწვდიან ტაძრის ისტორიაზე. დასავლეთის ფასადზე, კარს ზემოთ შვიდსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა, რომლის თანახმად საქართველოს მეფის გიორგი III–ის მეფობის დროს იოანე სამთავნელს ტაძრისთვის მიუდგამს კარიბჭე. მემატიანის ცნობით, XII საუკუნის II ნახევრიდან XIII საუკუნის დასაწყისამდე სამთავისი ჯერ ქართლის კათალიკოს მიქაელს ეკავა, ხოლო შემდეგ მწიგნობართუხუცესის ანტონ ეპისკოპოსის სამფლობელო იყო. XIV საუკუნის I ნახევრიდან, გიორგი ბრწყინვალის მეფობის დროს, სამთავისი ზევდგენიძე-ამილახვრებს ებოძათ. XV საუკუნეშიძეგლი ძლიერ დაზიანდა: ჩამოინგრა გუმბათი, დასავლეთის კარი, თაღები, გუმბათქვეშა პილონი და მთლიანად ფასადები. XV საუკუნის ბოლოსა და XVI საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივმა ფეოდალების ამილახვრების აღზევების შემდეგშესაძლებელი გახდა ტაძრის ”მეორედ” აშენება-განახლება. ტაძრის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილი წარწერების თანახმად ძეგლი მეორედ აუშენებიათ გაიანე და სიაოშ ამილახვრებს; გაიანე ქართლ-იმერეთის მეფის ბაგრატ IV-ის დაა, ამირინდო ზევდგენიძე-ამილახვრის მეუღლე, სიაოში - მათი ვაჟიშვილი. თავიდან აშენდა ტაძრის ჩრდილოეთ-დასავლეთის ბურჯი, გუმბათი და დასავლეთის კედელი, სადაც ჩატანებულია სამშენებლო წარწერა. ტაძრის ინტერიერში, აფსიდის კონქსა და გუმბათქვეშა აღმოსავლეთის ბურჯებზე შემორჩენილ წარწერებში გადმოცემულია ტაძრის მოხატულობის განახლებისა და ხელახლა მოხატვის ამბავი. ამ წაწერის მიხედვით, ტაძრის მოხატვის კტიტორები ყოფილან - გივი ამილახვარი ამისი მეუღლე თამარი, ხოლო შემსრულებელი - მელიტონ სამთავნელი. ეს სამუშაოები შეუსრულებიათ 1679 წელს. 1847 წელს ძეგლზე სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაატარა არქიტექტურულმა რიპარდმა.
ძეგლი გამოირჩევა პროპორციათა ჰარმონიულობით, ვირტუოზულად შესრულებული მორთულობით. მას ახასიათებს ზოგი თავისებურება, რომელიც საფუძვლად დაედო ქართულ ხუროთმოძღვრების შემდგომ განვითარებას. აღმოსავლეთის ფასადის დამუშავება, რომელსაც კვლავინდებურად ხუთთაღოვანი სისტემა უდევს საფუძვლად, ქმნის რთულ დეკორატიულ კომპოზიციას. საკურთხევლის მთავარი სარკმლის თავზე გაჩნდა უზარმაზარი მოჩუქურთმებული ჯვარი, სარკმლის ქვეშ კუთხით დაყენებული, ჩუქურთმით შევსებული ორი კვადრატი. სამთავისის აღმოსავლეთის ფასადის დეკორატიულ დამუშავების გავლენას დიდხანს განიცდიდა ქართული ხუროთმოძღვრება. მან განსაკუთრებით იჩინა თავი XII საუკუნის II ნახევარში.
 http://ka.wikipedia.org/

საქართველოს ეროვნული გალერეა

          ბავშვებო,ამ კვირას მივდივართ საქართველოს ეროვნულ  გალერეაში.
 ეროვნული გალერეის არსებობის ისტორია თითქმის საუკუნეს ითვლის. მისი დაარსება ცნობილი ქართველი საზოგადო მოღვაწისა და მხატვრის დიმიტრი შევარდნაძის სახელს უკავშირდება. ეს ღირსშესანიშნავი მოვლენა 1920 წლით თარიღდება. ამ დროიდან ეროვნული გალერეა ქართული სახვითი ხელოვნების განვითარების საქმეს ემსახურება. 
დღეს გალერეა ეროვნული მუზეუმის ერთ-ერთი ცენტრალური საგამოფენო სივრცეა, სადაც შეგიძლიათ ნახოთ  დროებითი ექსპოზიცია "ქართული სახვითი ხელოვნების შედევრები, XX საუკუნის I ნახევარი".